G'day people

G'day people

Alleerst, Alle beste wensen voor 2009. Beetje laat, maarja. How are you today? Miss me? Ik mis jullie wel allemaal, maar heb het hier ook erg naar mijn zin. Eindelijk is mijn verhaal van Tasmania en New years eve af. Ik weet dat ik jullie al wat van tasmania hebt verteld, maar ik vond het tijd voor een echt goed verhaal.

Pak wat te drinken met wat lekkers en neem ffies een korte pauze in jullie drukke leventje. Deze dame neemt jullie mee naar Island of Inspiration.

 

Tasmania werd ontdekt door Dutchman Abel Tasman. Hij dacht dat het een deel van de continent was, maar infact het was een eiland. hij noemde het land Van Diemens land om een vriend te eeren. De naam bleef een tijdje bestaan, maar werd uiteindelijk veranderd naar Tasmania (Was makkelijker voor de Engelsen om uit te spreken).

Tasmania is een staat van Australie. Na zeggen was Tasmania een deel van antarctica. Het landschap hier is een bewijs. Het is erg goen, one of worlds famous rainforests en met bergen, dat na de laatste iceage zijn ontstaan. Daarom is dit een unique island.

"Hobart was mijn eerste stop". Hobart is de hoofdstad. Het is niet een grote stad, maar heeft een mooie harbourside en de beroemde Salamanca market. Langs de harbour vind je veel visrestaurantjes en daarnaast leuke bars.

" Op vrijdag 05dec toen de 'aardige' Amerikaan me liet zitten ben ik naar 1 (Irish Murphy's) van deze bars gegaan. In Murphy's hadden ze een livebands, dat een leuke sfeer gaf. Hier leerde ik Jason (Australien) kennen. Leuke gast! Gelukkig niet meer alleen. Het was zo gezellig dat we samen verder op gingen naar een Nightclub. Ik voel jullie gaan denken. Neee, niet dat"!

Hobart heeft een leuk uitgaansleven voor ieder wat wills. De stad biedt je ook leuke uitstapjes. Mountainbiken in Mt Wellington, dagje naar Port Arthur en South Tasmania.

 

Het is een leuke en makkelijke trip. Iedereen kan deze trip doen. Je word met een busje omhoog gebracht. Boven op de berg kun genieten van de uitzicht. Daarna is het tijd om op de mountainbike te stappen. Wat alleen jij hoeft te doen is remmen. That's it, easy!

" Was een leuke dag (vrijdag 05dec)".

Port Arthur heeft zijn naam te danken aan Gorveneur (geen idee hoe je het schrijft, dus niet lachen) Arthur. Dit was een settlement met een gevangenis. Nowa days is het een toerist attractie. Als je vanuit Hobart vertrekt naar Port Arthus is het aan te raden om een D-tour te nemen. Je gaat dan via Richmond. Richmond is klein, maar heeft een mooie park en een history dat dateerd uit 1800. Het is een korte stop waard. Na richmond door de bergen met mooie uitzicht foto's stops. Ffies later kom je bij EagleHawk Neck. Eaglehawk Neck is het smallste stukje dat Port Arthur connect met mainland. Dit stuk is 100m en werd vroeger bewaakt door honden en soldaten. Zij zorgden ervoor dat als gevangene ontsnapten niet mainland konden berijken. Een paar waren hun te slim af en bereikte mainland en verdwenen. Tenslotte bereik je Port Arthur. Overdag zijn er day tours en 's avonds ghost tours. "Het regende deze dag (zaterdag 06dec), dus heb niet overdag door de park gewandeld". Maar tijdens de dag tours bezoek je alle bezienswaardigheden en kan je de ferry nemen naar de Isle of death (naam zegt al genoeg eiland van de doden).

"Tijdens onze ghosttour bezochten we alleen, waar doden zijn gevallen. De tourguide vertelden het op een enge manier hoe. 'Scary stories'. Dat was wel lachen, niet echt geloofwaardig maarja. Ik vond het wel jammer, dat we niet de maingevangenis hadden gezien".

Sorry mam/pap, aub niet boos worden. Ik geen tour gedaan naar Zuid Tasmania, ik het anders bezocht. Ik ging achterop bij Jason op de motorbike. Ik heb het geheim gehouden, ik vond het beter. Wat niet weet, wat niet deert.

We begonnen vanuit Hobart richting Huonville. Je rijdt door mooie scenery van bergen. Na Huonville volg je Geeveston. Via Geeveston ga je naar Tahune Airwalk (een toerist attractie) met tussenstops die je uitleg bieden over Hartz mt National park. In het national park bevindt zich Tahune Airwalk. Deze Airwalk is een loopburg van 60m boven de grond. Beetje hoog en is een beetje hetzelfde als de Top Tree Walk in de westkust van mainland Australie. Alleen hier heb je een uitzicht over 2 rivieren Huon en Picton en natuurlijk andere bomen. Van Geeveston is het nog een uur naar het meest zuidelijkste punt van Tasmania en Australie. The South East cape met het laatste mankind dorpje Cockle Greek. Het is hier peaceful, mooi en leuk om te bezichtigen. Ffies hier rond gewaggeld en toen zijn we naar ons verblijf in Dover gegaan. Dover is een gat met niks te beleven. Gelukkig Hobart weer morgen (dinsdag 08dec).

Terug in Hobart, now what! De west kust werd me verteld was een goede plek om te bezichtigen. Dus besloot ik om naar de westkust te gaan bij bus (geen aanrader). Tassielink (stomme transport) is een busline door heel Tasmania. Je moet goed plannen en goed kijken welke dagen ze dagen ze rijden, want ze rijden niet daily. Uiteindelijk heb ik het niet slim aangepakt, omdat mijn 1e stop was Strahan en ik hier 4dagen moest blijven. Het is een heel saai vissersdorpje met toeristattracties. Ik wilde hier toch wel wat doen en boekte De Gordon Cruise en de Westcoast Wilderness Railway.

Gordon Cruise is een cruise door de Tasmania's World Heritage Area omgeving gaat. Je gaat op cruiseboot Lady Jane Franklin II. Je raad nooit waar ik zat. Captain's premier Upper deck class. Jaaaaaaaaaa, First class. Het was tijd om mezelf eens lekker te verwennen. Ik werd behandelt als een dame in een apenpakkie. All drinks and food waren inclusief, dus zuipen en vreten maar!!! (Nee hoor, ik was een goed girl en deelde ook met andere first class mensen). De hele cruise werd ik bediend en kon ik ondertussen op mijn gat blijven zitten. We cruisden langs de Macquarie Harbour and Hells Gate. Macquarie Harbour is 6x groter dan Sydney Harbour en heeft geen gebouwen langs de harbour. Deze harbour is puur natuur, met misschien 1 of 2 huizen. Hells gate is de ingang van Macquarie Harbour. Daarna cruisden we naar een werkende fishers farm. Hier word verschillende vissoorten gekweekt. Toen bereikte we eindelijk de Gordon rivier. Verderop deze Rivier hadden we door Heritage Landing een korte wandeling. Het is een rainforest met een 2000 year old Huon pine (boom soort). Hier zag ik trouwens me eerste Tiger snake!

Terug aanboord kregen we lunch en gingen op weg naar Sarah Island. Sarah Island was de 1e plek (voor Port Arthur) waar gevangene en soldaten leefden. De gevangene hadden het zwaar, moesten al het werk. Het werk was omzagen van Huon pines (boomsoorten) in de forests, daarna de boomstammen terug brengen naar de Island's shipyard. Daar werden van de boomstammen schepen gebouwd. Op Sarah island hadden we een wandeling met een tourguide. De tourguide vertelden ons het verhaal van Sarah Island. Ik heb jullie alleen ffies de hoogtepunten verteld. Anders word het een super lang verhaal. Na Sarah Island gingen we terug naar Strahan. Deze cruise was leuk en ik heel veel mooie dingen gezien. Ik ben blij dat ik het gedaan.

De trein waarmee je door de wilderness gaat is zo'n oude stoomtrein, en de wagons zijn later designed toen het een toeristattratie werd. De railway gaat van de poort van Strahan naar de mining town Queenstown. Het werd gebouwd zo'n 100jaar geleden om de dagelijkse benodigheden en koper uit de mijnen te transporteren tussen Queenstown en Strahan. Het is nu alleen een toeristattratie, maar De railway is niet de totale orginale, hier en daar hebben ze het moeten om leggen. De Quarter Mile Brigde bijvoorbeeld. Deze brug werd door de King Rivier overstroming vernield. Tijdensde treinreis word je uitgebreid geinformeerd over de history en de natuur. Langs de 35km journey stop je bij alle stations van het verleden; Lower Landing, Dubbil Darril, Rinadeena. Bij Dubbil Darril Station word locomotief 1 via een ouderwets draaibare schijf verwisseld met locomotief 2. De railway gaat langs King river. King river is een dode river, omdat vervuilde Queen river King river heeft vermoord. Het probleem is dat er teveel dumpstuff van de mijnen in Queeen river werd gedumpd en King river connect zich met Queen. Dus tussen al het groen zie je een bruine vervuilde rivier waar niks in leeft. Het landschap wat je ziet is echt super groen, logish dat het een Worlds heritage is. De treinreis was een unique ervaring en ik heb veel geleerd. Aangekomen in Queenstown werd ik terug gebracht met de bus.

 

Pauze

<Niet te geloven he, wat een lang verhaal! Ik bleef maar typen, begin nu wel uit verhalen te raken, maar ik heb nog meer advonturen te melden. Als je het saai vindt of begint te worden. Stop met lezen, want ik verander niet van manier van typen. Pak nog maar wat te drinken.

 

Na 4 lange dagen in Strahan ging ik naar Cradle Mountain. Cradle Mountain is het einde van Cradle Mt - Lake St Clair national park. Het is Tasmania's Natural highlights en tevens het startpunt van de world-famous Overland Track. Een 6daagse wandeling door het hart van deze berglandschap. Deze lange wandeling heb ik niet gedaan. Mij te lang en ik had teveel bagage bij me. In Cradle Mt wilde ik 2nachten blijven, maar het hostel was volgeboekt voor de 2e nacht. Dus had ik maar een dag om het park te ontdekken. Ik moest snel beslissen tour of zelf het park ontdekken. Ik koos voor een tour. Alleen is maar alleen. Ik bleek de enige te zijn voor deze tour. Cool prive tour! Mijn tourguide vertelde me alles over dit gebied; de flora, geschiedenis, toekomst. Iets teveel na mijn idee, ik weet de helft al niet meer. Ik weet nog wel de stomme namen van de bomen die hier groeien (King Billy pine, the Hybrird en Celery top pine), omdat hij steeds over de flora zat te praten. Tijdens een tussenstop zag ik mijn eerste/laatste wombat. Deze dieren zijn dik en zien er uit als knuffelberen. Ze kunnen alleen netzo uithalen als koala's, als ze bedreigd voelen. 

De tour was saai, maar het uitzicht was mooi en leuk te zien. Ik liet mij tourguide praten, luisterde niet en genoot van de natuur. Ik vind laat natuur praten en niet mensen die denken dat ze alles weten.

's Avonds had ik nog een tour. Ik wilde Tasmanian Devils zien en vond hier een goede plek om ze te bezichtigen. Eerst werd er een filmpje gedraaid over de devils, toen werd er een levend 1 naar binnen gebracht en mochten we het aaien. Het voelde net als een hond aan. Na de uitgebreide uitleg werden de devils buiten gevoerd. De devils leven hier niet in het wild. Ik moet zeggen, ze zien er lief uit, maar maken een geluid, dat ik niet kan uitleggen. Een Tasmanian Devil geluid! Het was een leuke ervaring.

Hier overnachten wij

Base St Kilda, Melbourne

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer